تفاوت جراحی بینی باز و بسته

در جراحی به روش باز برش پوست در ناحیه کولوملا (ستون جدا کننده حفره‌های بینی) و سپس داخل پره‌های بینی انجام می‌شود، ولی در جراحی به روش بسته برش صرفا داخل پره‌های بینی و لبه داخلی کولوملا داده می‌شود.

از مزایای تکنیک بسته می‌توان به عدم ایجاد اسکار در ناحیه کولوملا، تورم کمتر بینی بعد از جراحی و تایم جراحی کمتر، نسبت به روش باز اشاره کرد. با توجه به دید نسبتا محدود جراح و عدم دسترسی آزادانه به همه قسمت‌های بینی بعضی از مراحل عمل با استفاده از حس لامسه جراح کامل می‌شود، البته در سالیان اخیر استفاده از اندوسکوپ این محدودیت‌ها را کمتر کرده است.

در جراحی باز با برش ایجاد شده در ناحیه کولوملا و گسترش آن به داخل حفره بینی از دو طرف می‌توان پوست را به طور کامل از اسکلت استخوانی/غضروفی بلند کرد و این روش دید مستقیم و تسلط کاملی برای جراح جهت دسترسی به همه قسمت‌های بینی و رویت جزییات را فراهم می‌کند و آزادی عمل خوبی برای انجام دقیق تکنیک‌ها، پیوندهای غضروفی و انجام بخیه‌های لازم ایجاد می‌کند.

معمولا تورم بعد از عمل در روش باز بیشتر و دوره نقاهت طولانی‌تر است و اگر تکنیک برش و انجام بخیه جراح ظریف و مناسب باشد، با تجویز کرم یا ژل‌های ترمیم کننده موضعی اسکار واضحی در ناحیه کولوملا باقی نخواهد ماند.

در سالیان اخیر تکنیک‌های جراحی جدیدی تحت عنوان Preservation Rhinoplasty معرفی شده است که هدف از این تکنیک‌ها، دستکاری کمتر بینی، بخصوص در ناحیه دورسوم یا روی بینی است که از پایین پیشانی و ابتدای بینی تا نوک بینی را شامل می‌شود، انجام این روش معمولا دشوار و پیچیده و مستلزم گذراندن دوره‌های آموزشی و انجام حداقل چند صد مورد جراحی و ارزیابی نتایج آن در طی چندین سال بوده و به همین دلیل موافقان و مخالفان زیادی در مجامع علمی دارد، به طور کلی هر دارو، مداخله و یا تکنیک جراحی جدید بایستی با احتیاط و ملاحظات کامل انجام پذیرد تا مزایا و معایب آن در طی چندین سال بررسی و ارزیابی گردد. ضمنا این تکنیک می‌تواند به روش باز، بسته و یا ترکیبی از این دو روش انجام پذیرد.

به طور خلاصه می‌توان گفت در جراحی باز دید و دقت جراح بیشتر بوده و در مورد تمامی انواع بینی قابل اجراست.

ولی جراحی بینی به روش بسته با محدودیت‌هایی همراه است و ممکن است برای بعضی از انواع بینی بخصوص موارد پیچیده با انحراف شدید محور بینی، موارد ترمیمی و بینی‌های آسیب دیده قابل انجام نباشد.

در هر صورت اگر نیاز به جمع کردن پره‌های بینی باشد در هر دو نوع جراحی برش پره‌های بینی از بیرون انجام می‌پذیرد.

و در پایان می‌توان گفت صرفنظر از روش جراحی، مهم‌ترین موضوع حصول نتیجه ظاهری مناسب و تا حد امکان کم نقص و حفظ فیزیولوژی بینی است و هر یک از جراحان پلاستیک بینی با توجه به تجارب چندین ساله و آموخته‌های خود یکی از این روش‌ها را بکار می‌گیرند.