ضخامت و نوع پوست چه تاثیری بر نتیجه جراحی زیبایی بینی دارد؟

وقتی صحبت از رینوپلاستی می‌شود اکثر مراجعین و حتی خیلی از پزشکان، تمرکز خود را در بررسی اسکلت استخوانی/غضروفی بینی قرار می‌دهند، در حالی که یک جراح با تجربه بینی می‌داند که بازیگر اصلی در فرم گیری بینی، پوشش بینی یا همان پوست است.

چون حتی اگر جراح یک عمل بی نقص و بدون ایراد نیز انجام دهد، در نهایت پوست باید ضخامت و کیفیت مناسبی داشته باشد تا در زمان مناسب روی این اسکلت جدید نشسته و فرم نهایی بینی را بروز دهد.

در اینجا به این سوال مهم می‌پردازیم که چه نوع پوستی مناسب جراحی رینوپلاستی است؟

در گذشته تصور می‌شد پوست ضخیم مساوی یک نتیجه ضعیف و پوست نازک به معنای حصول یک نتیجه عالی خواهد بود! در حالی که لزوما اینطور نیست.

در بعضی افراد پوست ضخامت زیادی دارد ولی از نظر غدد سباسه و چربی در حد نرمال بوده و از طرفی سفتی یا الاستیسیته مناسبی دارد و جراح با تجربه می‌داند پس از جراحی طی چند ماه تورم برطرف شده و پوست فرم اصلی بینی را نمایان می‌کند.

از سوی دیگر بعضی از افراد دارای پوست بسیار حساس، نازک و با الاستیسیته پایین هستند.

پوست بسیار نازک بافت زیر جلدی اندکی دارد و نمی‌تواند پوشش مناسبی برای اسکلت و بافت سخت بینی باشد، چرا که علیرغم تلاش جراح در ایجاد ظرافت و صرف نهایت دقت در جراحی، هرگونه عدم تقارن، برجستگی و یا فرورفتگی به صورت کاملا مشخص دیده می‌شود و ممکن است نمای زیبای بینی و یک عمل موفق را مخدوش کند.

بنابراین مشورت کامل و صادقانه در اولین جلسه مشاوره با زیباجو اهمیت شایانی در تصمیم گیری دارد. البته تکنیک جراحی مناسب، صرف دقت و زمان کافی، به کار گیری ابزار مناسب جراحی و در صورت لزوم استفاده از فاشیا (Fascia) یا بافت همبند روی عضلات بر روی اسکلت نهایی بینی و زیر پوست می‌تواند این عوارض و همچنین چسبندگی و یا کاهش خونرسانی پوست را به حداقل برساند.

در صورتی که پوست بسیار چرب و ضخیم باشد ممکن است تغییرات ایجاد شده توسط جراح را به خوبی نمایان نکند، از طرفی معمولا بینی‌های گوشتی دارای اسکلت غضروفی ضعیف و استخوان‌های کوتاه هستند و به همین دلیل نتایج جراحی ضعیف‌تر از حالت معمول خواهد بود و در اغلب این موارد توصیه به انجام جراحی نمی‌شود.

در مواردی که پوست چرب و نسبتا ضخیم است ولی در عین حال استحکام اسکلت غضروفی/استخوانی بینی مناسب هست تجویز درمان‌های مناسب توسط همکاران متخصص پوست و مو، نظیر راکوتان یا داروهای موضعی می‌تواند باعث کاهش فعالیت غدد مترشحه چربی و بهبود نسبی کیفیت پوست و در نهایت نتیجه جراحی گردد، ضمنا به این زیباجویان توصیه می‌شود جراحی خود را به ماه‌های خنک سال، یعنی اوایل پاییز تا اوایل بهار موکول نمایند.

همچنین در افرادی که اسکار ناشی از آکنه‌های دوران بلوغ و یا ابتلا به آبله مرغان روی صورت واضح است، این موضوع نشان دهنده ترمیم تاخیری پوست و احتمال ایجاد اسکار در محل بخیه‌ها و ناحیه نوک بینی می‌باشد که ضمن کاهش درصد تغییرات و موفقیت جراحی، احتمال نیاز به جراحی ترمیمی در سالیان آتی را نیز بیشتر خواهد کرد.

به طور کلی بهترین پوست برای جراحی بینی، پوستی با ضخامت متوسط و بافت زیر جلدی و سفتی یا الاستیسیته مناسب هست که باعث می‌شود طی چند هفته پوستی که حجم قبل از عمل را داشته فرم بگیرد و از باقی ماندن (Dead Space) یا فضای بالقوه در ناحیه نوک بینی و ایجاد بافت اسکار در این قسمت جلوگیری شود.